Arda Turan’dan dikkat çeken açıklamalar! ‘Oyuncularım benim kardeşlerim gibi’
Kulüp televizyonuna konuşan Shakhtar Donetsk Teknik Direktörü Arda Turan, geride kalan dönemle ilgili kapsamlı açıklamalar yaptı.
“BİR TAKIM, BİR AİLE”
“Söylemlerle aksiyonlarımız birbirine uydu. En kıymetli mevzulardan bir tanesi buydu. Mottomuzu yaşadık. Buna ne dedik? “Bir grup, bir aile” (One team, one family) dedik ve bunun peşinden gittik. Oynayanıyla, oynamayanıyla, gerçek bir kadro halini aldık. Dönem başı çok düzgün çalışmıştık. Taktiğimize ve sistemimize sadakatli davrandık. Çocuklar her şeyi yaptılar. Geçen sene ismine tek söyleyebileceğim şey, bütün oyuncularıma teşekkür etmek. Harika bir dönemdi. Bir kere her şeyden evvel bu oyunu hoş oynadılar, gerçek oynadılar ve geliştiler. Bu da bize geleceğe ümitle bakmamızı sağladı. Şimdi önümüzde çok daha şiddetli bir süreç var. Ancak geçen sene ile ilgili söyleyebileceğim her vakit oyuncularımla ilgili teşekkür ve minnet duygusudur.”
“OYUNCULARIM BENİM İÇİN KARDEŞLERİM GİBİ”
“Teknik yönetici olarak şöyle değiştim: Oyuncularımdan neyi nasıl isteyeceğimi daha güzel biliyorum artık. Birbirimizi daha yeterli anlayabiliyoruz. Birtakım şeyleri çok düzgün anlatmak için uzun uzun sözlere, uzmanlara gerek yok. Bazen bakışmalarla bile birbirimizi anlayabiliyoruz. Aramızda her şeyden evvel duygusal bir bağ oluştu. Onlar benim oyuncumdan evvel kardeşlerim. Süper bir hayatları, süper bir gelecekleri olsun istiyorum. Lakin, onlar da çok düzgün bir arkadaşlığımız, dostluğumuz var fakat her şeyden evvel de, saha içinde taktik bağlılık, ekibe sadakat, asla vazgeçmeyeceğimiz, hatta sert bir söz hissettirirseniz – isterseniz, buralardaki yanılgıyı kolay kolay affetmeyeceğim üzeredir. Fakat hayatlarıyla ilgili yanlışlarda, alakalarıyla ilgili kusurlarda her vakit açığım bunları düzeltmeye ve daha düzgüne gitmeye yönelik. O yüzden bu türlü bir teknik yönetici olduğumu düşünüyorum. Sistemimizdeki gelişimleri gördüm, daha düzgün neler yapabileceğimize, daha düzgün yapabileceğimiz şeyler olduğuna inanıyorum. İnsan olaraksa çok fazla değişmedim. Yalnızca hislerimle yaşamaya devam ediyorum. Yalnızca kadro değil, ülke, Ukrayna ülkesi bana birçok şeyi, neleri daha düzgün yapabileceğimi yahut neleri önemsemem gerektiğini hatırlattı. O yüzden, bu öğrendiğim şeyler de artık vakit zaman daha fevri değil de daha sakin kalmamı sağlıyor diyebilirim.”
‘MUHTEŞEM BİR TECRÜBEYDİ’
“Her vakit söylediğim şey var, hiç hayatımda bu türlü bir şey görmedim. Bir sefer bütün gece bombalanıp sabah işe gidebilmek, okula gidebilmek, hayata devam edebilmek, alarm çaldıktan sonra, drone saldırısı bittikten sonra kahve içmeye gidebilmek büyük bir mental kuvvet ister. Bunun müspet tarafları yanında alışılmış ki negatif tarafları da var. O yüzden, dünyanın hiçbir yerinde savaşın olduğunu, savaşın devam ettiğini söylemekten geri durmayacağım. Zira, çocukların, insanların ölmesinden daha değerli hiçbir şey, daha berbat hiçbir şey olamaz. O yüzden bunu durdurabilmek için hayatım boyunca elimden geleni yahut bunu bir nebze de olsa engelleyebilmek için hayatım boyunca her şeyi yapacağım. Dediğim üzere süper bir zihniyete sahiptiniz. Ülkenize olan bağlılığınız, bunu kendi ülkemle bağdaştırıyorum, o yüzden, beni çok etkiliyor. Bu bahis açıldıkça çok duygusallaşıyorum. Zira çocukları gördükçe, çocukların gülümsemelerini, oynamaya muhtaçlık duyduklarını gördükçe çok etkileniyorum. O yüzden dediğim üzere gücünüzü, yaptıklarınızı, duruşunuzu hürmetle karşılıyorum, anlıyorum. Lakin, olağanlaşmış olmayı, kendi ruhumda ve vicdanımda bütün dünya ismine kabul etmiyorum ve bunu dünyanın her yerinde haykırmaya devam edeceğim. Ukrayna’da savaş var, Ukrayna’da çocuklar ölüyor, Ukrayna’da bombalanıyoruz. Harika bir deneyimdi. Tanım edilemez bence. Hiçbir vakit da bu türlü bir deneyimin yanına bile yaklaşılamaz. 20’ye yakın maç oynadık, 20 maç sanırım Avrupa’da. Birçok değerli an biriktirdik. Burada şunu öğrendik: Biz rotasyon yapmadık. Birbirimize güvenmeyi öğrendik. En kritik maçlarda, neredeyse bütün, her maç çıktığımız maçta farklı 11’le alana çıktık. Bu rotasyon değil, bu grubun birbirine güvenmesiydi, aile ve aidiyet duygusuydu. Bu türlü seyahatlerin, bu türlü gayretlerin birlikte olmadan, aile olmadan geçilemeyeceğini gördük. Bu bizim için çok büyük bir örnekti…”
