Ulusal Takımımızın 2026 Dünya Kupası performansını yorumladılar: ‘Keşke en başta yapsaydık’ | ‘Bir teselli ver’

2026 Dünya Kupası D Grubu üçüncü ve son maçında ABD’yi 3-2 mağlup etti ve şampiyonaya 3 puanla veda etti. Los Angeles Stadı’nda oynanan ve birinci yarısı da ay-yıldızlı grubun 2-1’lik üstünlüğüyle sona eren uğraşta ulusal ekibin gollerini Arda Güler, Orkun Kökçü ve Kaan Ayhan’dan geldi. Milli kadroya galibiyet golünü Kaan 90+8. dakikada ağlara yolladı. Birinci iki maçını kaybeden ve üçüncü maçında birinci galibiyetini ve puanlarını alan Türkiye, şampiyonayı 3 puanla tamamladı. ABD ise 6 puanla grubu başkan tamamladı. ABD, son 32 çeşidinde Bosna Hersek ile eşleşti.

İLK GOLÜMÜZ ARDA’DAN

A Milli Futbol Takımı’nın Dünya Kupası’ndaki birinci golü Arda Güler’den geldi. Ay-yıldızlı takımın 10. dakikada gelişen atağında Barış Alper Yılmaz’ın pasıyla ceza alanında topla buluşan Arda, düzgün bir vuruşla topu ağlara yolladı. Arda, ABD’ye attığı golle Türkiye’nin Dünya Kupası’nda gol atan en genç oyuncusu oldu. 21 yaş 120 günlükken Dünya Kupası’nda golünü atan Arda, 21 yaş 275 günlük iken 2002 Dünya Kupası’nda Kosta Rika filelerini havalandıran Emre Belözoğlu’nu geride bıraktı.

Fanatik müellifleri, Milli Takımımızın 2026 Dünya Kupası macerasını kıymetlendirdi. Usta isimlerden dikkat çeken değerlendirmeler gelirken, yapılan kusurları da kaleme aldılar.

KEŞKE EN BAŞTA YAPSAYDIK! / SERKAN AKCAN – FANATİK

Paraguay maçının akabinde Dünya Kupası’nın kapıları yüzümüze kapanmıştı. FIFA’nın değiştirdiği statü gereği Dünya Kupaları’nda ikili averaja geçildiği için şimdi son maça gelmeden elenmiştik. O yüzden ABD ile oynayacağımız maçın Orkun Kökçü’nün tabiriyle bir onur uğraşından ötesi yoktu. Montella birinci iki maçta verdiği kararlarla bu turnuvaya damga vurduğu için ABD karşısında neyi seçeceğine dair olan merakımız yüksekti. Hakan, Merih, Kerem dahil Montella’nın birçok as oyuncusu yedekti. Tıpkı 2025 Kasım’da İspanya deplasmanındaki üzere bir takımla alandaydık. Stoperde Ozan, merkezde Orkun ile Salih, sağ kenarda Oğuz, santrforda Barış Alper.

Orkun ile Salih çok düzgün oynadı, Barış’ın santrfor baskısı çok uygun düzeydeydi. ABD yedeklerle bile tempolu bir ekip olduğundan, topa sahip olmaları ve baskıyı önde yapmaları beklenen bir durumdu. Tıpkı Paraguay maçı üzere 3. dakika dolmadan golü de yedik. Tabir yerindeyse maçı istedikleri senaryoya getirdik. İşte burada beklentinin ötesine geçmeliydi. Yani Hakan ile alamadığımız oyun inisiyatiflerini Orkun ile alıp, Arda ile sürdürmeliydi. Tam da bu türlü oldu ve biz maçı çevirdik, çevirebildik. Keşke bunu Avustralya maçının başlangıcından itibaren yapabilseydik ve elenmeseydik.

EN BÜYÜK SORUN…

Biz, son üç yılda topa sahip olan grupların oyununa ürettiğimiz tahlillerle buralara geldik. En büyük meselemiz kapalı savunmaları açmaktı. Montella’nın düzeltmesi gereken en büyük depomuzdu yani. Ama bunu beceremediği için bugün konuta dönüyoruz. Kaliteli bir oyuncu kümemiz var kuşku yok. Lakin bu oyuncu kümesini hakikat yönetmek, hakikat pozisyonlandırmak, rakip tahlillerinden en gerçekçi çıkarımları yapmak ve elbette bir antrenör için en kıymetlisi adaletli olabilmek. İşte bu kriterler dikkate alındığında Montella’nın sınıfı geçtiğini söylemek imkansız.

BİR TESELLİ VER! / CEM DİZDAR – FANATİK

Dünya Kupası’na giderken esasen bilip de kendimize yüksek sesle tekrar etmediğimiz savunma sıkıntılarımız sebebiyle, erken döndük. Bu yalnızca Milli Takım’ın değil, mahallî liglerimizin de sorunu. O sebeple onca para saçıp getirdiğimiz ileri yaştaki yabancı futbolcular, burada meslek rekorları kırıyor! Dün sabaha karşı göze birinci olarak batan, sanırım buydu. Münasebetiyle sorun, bir birçoklarının önerdiği üzere Merih Demiral ile Ozan Kabak’ı değiştirmekle direkt ilgili değildi. Bilhassa ikinci devre, bizim savunmanın sağının darmadağın imajı, tek başına Zeki Çelik değil grup davranışıyla açıklanmalı.

Yine görüldü ki, birinci iki maçta gol atamayan kadro, gol atıp konumlara girebiliyordu. Bu sebeple Montella’yı “oyun tarzı” konusunda eleştirmek gerekiyor. Alan yaratma ve o alanları kullanabilecek oyunculardan kurulu ekibi, yerinden kıpırdamayan savunmalara karşı bu kadar alansız ve haliyle hareketsiz bırakıp, şut ve ortaya mahkum eden şekildeydi sorun. Topla oynama istatistiği rakibe yakın maçlarda, şut sayısında tavırlı, orta sayısı olması gerektiği kadarla sınırlanınca, daha elle tutulur bir oyun izledik. Yani Montella’nın anlatısının aksine daha az şut, daha az orta ile daha verimli alan kullanımı oyununa – ki buna “geçiş oyunu” da deniyor – daha uygun bir ekibimiz olduğuna bir kere daha şahitlik ettik.

SOKAĞINIZA SOKMAYIN

Elbette bunda ABD’nin oynama şeklinin tesirini de ihmal etmemek gerek. Ve… Futbolun en büyük ironisi maçın son saniyesine kaldı! Çok bilmişlerin yerden yere vurdukları arasındaki Kaan Ayhan, santrası yapılmayan golü atıp, en azından Milliyet Gazetesi’nin dünkü başlığını karşılıksız bırakmadı; “Bir teselli ver!” Yani siz siz olun, yapısal problemleri gözden kaçırmak için futbolcu ve teknik yönetici fark etmez, isimler üzerinden “Adam asmaca” oynayan, öfke ve hayal kırıklığı satıcılarını sokağınıza sokmayın!

BAŞIMIZ ÖNDE DÖNÜYORUZ / TUNÇ KAYACI – FANATİK

Dün gece sonuçtan bağımsız, şunu gördük ki bizim Milli Takımı’mız üstüne gelen rakiplere karşı üretken fakat kapanan gruplara karşı çaresiz. Bu turnuvada yeniden erken bir golü kalemizde görürken; evvel oyunda dengeyi kurduk, sonrasında iki gol atarak öne geçtik. Doğal ki bu maçın artısı eksisi, uygun oynadı berbat oynadı, tenkitleri yapılacak bir müsabaka değil. 19 Temmuz’da Dünya kupası finali oynanacak, biz 19 Haziran’da elenip, bu maça kalmadan veda etmişiz. Bu biraz da ispanya’ya konutumuzda 6-0 yenildikten sonra, her şey muhakkak olduğunda rövanşta deplasmanda beraberlik almamız üzere bir his verdi. Açıkcası bu saatten sonra ‘yensen ne olur, yenilsen ne olur’ dedirten bir 90 dakikaydı. kimse kendini sayılarla kandırmasın, biz buraya gelirken dünya sıralamasından çok gerilerdeki kadroları yenerek geldik ve gerçek gücümüzü test yaparken yanıldık. Gerçekten bunun bedelini birinci iki maçta kaybederek, ağır bir biçimde ödedik. Meğer 24 yıl sonra katıldığımız Dünya kupası’nda bir 3.lük beklemiyorduk lakin en azından kümeden çıkıp birinci 16’yı görmek hakkımızdı. Şayet bir Milli Takım eleştirisi yapacaksak, evvel idareden sonra da teknik takımdan yapılmalı. Bir sefer bir üst akıl olmalıydı ve devreye girmeliydi turnuva öncesinde. Ancak hamaset üst aklın önüne geçti ve beklenti çok yükseğe çıkartıldı. Final ve kupa söylem edildi.

İşin teknik takım kısmına gelince; Montella’nın bâtın inadı ve kadro seçimleri, sistemdeki ısrarı bir araya gelince berbat bir final yaptık. Bilhassa ‘biz aileyiz’ söylemi altında takım kayırmaları, performansa değil, keyfe kader oyuncu seçimleri sonucunda negatif bir rüzgâr Milli Takım’ın üzerinde hakim oldu. Meğer ‘oynayan ve oynamayan farketmez, ben istediğimi alır, isteğimi almam havasının’ yerine, hakkaniyetli kadro seçimleri yapılsaydı Milli Takım’ın arkasındaki toplum takviyesi çok daha farklı olurdu. Unutmayalım ki birinci iki maçını kazanmış Amerika önemli bir rotasyonla karşımıza çıktı. Şayet gereksinimi olsaydı, işimizin kolay olmayacağını biliyorduk… Bir sefer Montella bu maçtan sonra Ozan kabak’ı niçin oynatmadığını, niçin Merih’te ısrar ettiğini açıklamalı ve şayet vazifeye devam etmeyi düşünüyorsa saplantılarından ve inadından vazgeçmeli. Özetle büyük hayallerle geldiğimiz Amerika’dan başımız önde, büyük bir hayal kırıklığı ile dönüyoruz. Nasıl başarıda başaranlara ödül veriyorsak, başarısızlığın da hesabı sorulmalı. Gerekirse bir kan değişikliğine gidilmeli. Şayet bu iş geçiştirilmeye çalışılırsa, Uluslar Ligi’nde yeniden tıpkı teraneleri dinleriz…