MUSTAFA ÇULCU – BENİM İNANCIM TAM
Türkiye 24 yıl ortadan sonra Dünya Kupası’nda olmanın memnunluğu içinde sokaklar, caddeler, kent meydanlarında, sabahın erken saatinde tek yürek olmuştu. Büyük moral ve umutla ekranları başındaydı herkes. Maça düzgün başladık.
Lakin alışık olduğumuz ritimli pas trafiğimiz istenilen düzey değildi.
Kalabalık Avustralya savunmasını açmakta ve aşmakta zorlandık. Avustralya’nın hocası Popovic eski bir stoper olduğu için çok yeterli bir savunma grubu inşa etmiş. Çok âlâ kapanan, açık alan bırakmayan, rakip savunma ortasında kalan Kerem tesirli olamadı.
Buna karşın 85’e kadar oyunda kalması kabul görmedi. Barış Alper verimli olamayınca ikinci yarıya Kenan Yıldız ile başladık. Avustralya tüm hücumlarımızı 5-4-1 ile karşıladı.
İkinci golde ise Metcalfe’ye çok rahat vurdurduk.
İsmail geçişlerde çabuk ekarte oldu, yetersiz kaldı.
Kenan oyuna girdikten sonra adam eksiltti, tehdit eden ataklar üretti lakin sonuç alamadık.
Hele ki Kerem’in 78’de kale alanı üzerinden vurduğu top gol olsa kalan müddette farklı senaryo olabilirdi ancak olmadı!
Top da bizi istemedi!
Galibiyetle başlayabilseydik çok uygun olacaktı. Lakin mağlup olduk diye de Dünya Kupası bitmedi.
Bu ekip bundan evvel çok şeyi başardı, tekrar başaracaktır.
Önümüzdeki iki maçtan alacağı puanlarla bu kümeden çıkacağına benim inancım tamdır.
Maçın hakemi 42 yaşındaki Venezuelalı Jesus Valenzuela futbolun tabiatında olan kolay temaslara müsaade verdi.
Oyuna tempo kattı. Takımıyla birlikte çok başarılı performans sergiledi.
REHA KAPSAL – EN UYUMLU SİSTEM Mİ?
Dile kolay tam 24 yıl sonra hak ettiğimiz Dünya Kupası sahnesindeyiz. Tek niyetimiz Avustralya karşısında alacağımız üç puanla turnuvaya moralli başlamaktı. Rakibin oyun anlayışı ve dizilişiyle oynayacağı çok net muhakkak. Onlar topu bize bırakacak, düşük blokta derin bir kompakt savunma yapacaklardı. 5/4/1 formasyonla oyunun merkezini 3+2 ile kapatıp, bizi kenar hamlelerine yönlendireceklerdi. Pekala bizi bu tuzağa çeken rakibe karşı nasıl bir kurguyla oynamalıyız? Yani bu zehre, panzehirle karşılık vermeliyiz.
Futbolda alanda en düzgün sistem kazanmaz, en uyumlu sistem kazanır. Bu türlü bir savunma anlayışına karşı yanlışsız oyuncu profilleri, oyun planı, atak set çeşitliliği ve duran top tertipleri olmalıydı. Bilhassa köşe vuruşu tertipleri üzere birçok husus başlığında çok daha güzel olmalı ve hazırlanmalıydık. Ancak bunun hiçbirini alanda göremedik.
Kalabalık ceza alanı savunmasına hem de 3’lü ve 5’li yerleşimine Kerem Aktürkoğlu’nu santrfor olarak kullanmak…
Arda Güler üzere daima içeri girip yarım alanları kullanan bir oyuncuyla ikili çizgi oyunları nasıl oynanacak? Ferdi ve Barış Alper’in uyumsuzluğu, rakibin pas oyununu tercih etmediği bir planda niçin üç orta saha ile oyuna başladık? Deniz Gül niçin son 4 dakikada oyuna girdi?
Can Uzun hiç oyuna girmediği fakat Mert Müldür ve Salih Özcan’ın daha evvel oyuna girdiği bir maçtan ne beklenirdi? Benim gözlemlediğim; oyuncularımızda bir güç zehirlenmesi var. Nasıl olsa yeneriz modunda maça çıkmışlar.
Montella ise hiçbir hazırlığı planı olmadığı üzere, maçı hiç başında yaşayıp simülasyon yapmamış. Hiç esnek değildi. Birebir vakitte daha risk alıp yürekli kararlar vermeliydi. Artık iki maçımız var. Bu kaybı telefi eder miyiz, kuşkusuz bizde o potansiyel ziyadesiyle mevcut.
Onu güce dönüştürelim kâfi. Bu yenilgiden gerekli dersleri ziyadesiyle Montella ve futbolcularımızın alacağından kuşkum yok.
SERKAN KORKMAZ – KENDİNE GEL MONTELLA!
Avustralya’nın, A Ulusal Futbol Kadromuz karşısındaki 2-0’lık galibiyetinde, onların disiplinli savunması ve süratli hamleleri belirleyici oldu. Teknik yöneticimiz Vincenzo Montella’nın maça çıktığı 11 çelişkilerle doluydu. Kerem Aktürkoğlu’nun kampın çabucak başında sakatlanması ve yapılan iki hazırlık maçında oynamamasının bedeli ağır oldu. 45 dakikalık Kenan Yıldız performansı da ikinci yarıda değil maçın başından itibaren değerlendirilmeliydi.
Rakip karşısında topa daha fazla sahip olmamızın hiçbir değeri yoktu. Alanda herkes lakin herkes ferdi manada berbattı. Savunmanın ortasında Merih Demiral yerine Ozan Kabak’ın tercih edilmesi bizi birinci golü yemekten kurtarabilirdi. Orta alanda Orkun ve Hakan Çalhanoğlu ile birlikte görevlendirilen İsmail Yüksek’in adam adama markaja verilmesi de berbat bir tercihti. Market pahası bizden kat be kat düşük olan Avusturalya’nın taktiksel olarak direnci etkileyiciydi.
Şimdi son derece hayati ve tarihi iki maç bekliyor bizleri. Evvel Paraguay, akabinde ABD’ye karşı kritik imtihanlar vereceğiez. Panik yapmayalım ancak durum ve hasar tespitimizi gerçek yapalım. Montella’nın Hakan Çalhanoğlu ile Orkun’u birlikte oynatma ezberi bozulmalı. Kenan birinci 11’de alana çıkmalı. Can Uzun önemli biçimde düşünülmeli ve Kerem “sahte dokuz” olarak oynatılmamalı. İnsan ister istemez üzülüyor hatta çokça da sonlanıyor. Bunun için mi bekledik tam 24 yıl? Bunun için mi uykusuz kaldık? Montella, kendine gel!
ZEKİ UZUNDURUKAN – HAVE YOU EVER SEEN A KANGURU?
Bir dediğini iki etmediğimiz, kendisine her türlü konfor alanını sağladığımız el bebek gül bebek desteklediğimiz hocamız Montella dersine düzgün çalışmamış. En sonda söyleyeceğimi en başta söyleyeyim; bu acı veren mağlubiyet Montella’ya muharrir. Şayet bir hoca, alanda tel tel dökülen Kerem Aktürkoğlu’na 85 dakika tahammül ediyorsa, akıl tutulması yaşıyor demektir. Hoca, bizim Kerem’de göremediğimiz neyi gördü de beklenti içine girdi!
Tamam Kerem’de inat ediyorsun belirli ki, o vakit kenar oyuncularına söylesene yerden orta yapsınlar. Kerem, dripling yeteneği üst seviyede olan kontratak oyuncusudur. Boş alan buldu mu adeta uçar masraf. Lakin Avustralya’nın top rakipteyken 5’li savunmaya döndüğünü sokaktaki 5 yaşındaki çocuk bile öğrendi. Bu maç Kerem’in oynayacağı bir maç değildi Montella! Dünya Kupaları, Avrupa Şampiyonalarına benzemez. Futbolun en üst seviye turnuvasıdır bu kupa! Oyun disiplini, grup bütünlüğü ve fizik güç ön plana çıkar. Her ekip alanda kazanmak için savaşır!
Grubumuzun tahminen de en zayıf halkası Avustralya’da gol atamadan kaybettik. Fakat enseyi karartmamak lazım. Nazar boncuğu olsun diyelim. Artık ayaklarımız da yere basar. Bir de Montella’nın şunu kulağına küpe yapması lazım. Santrforsuz alana çıkarsan, Dünya Kupası’nda hüsran yaşarsın! Bu hezimetten ders çıkarmamız lazım. Bundan sonraki maçlarda Can Uzun ve Deniz Gül’e sırtımızı dönersek, erkenden konutumuza döneriz. Her düşüş bir öğreniştir Montella. Bu maçı çok âlâ tahlil etmen lazım. Alanda dökülen futbolcularına övgüler yağdırırsan, özeleştiri yapmazsan maç kazanamazsın!
Avustralya’nın hocası Popovic, bizi tuzağa düşürdü. Topu bize bıraktı. Yakaladığı geçiş hücumlarıkontrataklarla sonuca gitti. Kangurular, bizi yenebileceklerini hayal bile edemiyorlardı ancak başardılar. Gerçek tertiple ve alanda savaşarak! Skor 2-0 olduktan sonra, ortaokuldaki İngilizce kitabımdan öğrendiğim o cümle aklıma geldi: ‘Have you ever seen a kanguru?’ Türkçesi: ‘Hiç kanguru gördünüz mü?’
Yenilen iki golde de İsmail Yüksek’in ne kadar ağır kaldığını gördük. Aslında Avustralya maçında ‘çok düzgün oynadı’ diyebileceğimiz bir oyuncumuz yoktu alanda. Berbat oynadık ve kaybettik! Başınızı kaldırın, bu yenilgiyi unutun ve kalan iki maçı kazanıp kümeden çıkın! Bizim dualarımız sizinle! Biz biliyoruz ki, Bizim Çocuklar, 2026 Dünya Kupası’nda bir çılgınlık daha üretecek! Paraguay ve ABD maçlarında bunu göreceğiz. Durmak yok yola devam! Biz size inanıyoruz Bizim Çocuklar! Siz de inanın ve bizi zaferlerinizle sevinçten sokaklara dökün!
TURGAY DEMİR – KAMYONCULAR!
Bir belgesel var: Avustralyalı Kamyoncular. Maçı izlerken aklıma o geldi. Kamyonlar otoyolda küçük araçların yanından geçerken nasıl heybetli görünüyorsa, maalesef Avustralya ekibi da bizim karşımızda o denli görünüyordu. Adamlar beşli savunma oynuyor ve savunma çizgisinde 1.90’ın üzerinde üç oyuncuları var. Buna karşılık bizim ön taraftaki oyuncularımızın uzunlukları 1.70-1.80 aralığında. Buna karşın, pas üzere atılan bir iki istisna dışında, bütün kanat ortalarını yüksek yaptık. “Rakibi hiç tahlil etmemiş” demek haksızlık olur. Montella kesinlikle Avustralya’yı günlerce incelemiştir. Asıl sorun, ürettiği tahlilin hayatın olağan akışına ve maçın gerçeklerine uygun olmamasıydı. Kerem ve Barış geniş alanlarda tesirli oyuncular. Üstelik ezber ortalar yapma alışkanlıkları da var. Duruma nazaran farklı tahliller ürettiklerini çok sık göremezsiniz.
Böylesine uzun uzunluklu oyunculardan oluşan kalabalık savunmalara karşı adam eksiltmek büyük değer taşır. Bunu yapmadan göndereceğiniz paslar trafikte sıkışır, ortalar ise havanda su dövmekten öteye geçmez. Biz birinci yarı boyunca Kerem ve Barış’la maçın gerçeklerine baş tuttuk ve bunun bedelini ağır ödedik. Bu ikili yerine, adam eksiltme marifetleri başta tüm başka yeteneklerinin yanı sıra oyun akıllarıyla da öne çıkan Kenan ve Can’ı kullanmış olsak, maçın kıssası çok farklı olurdu. Öte yandan İrankunda’dan yediğimiz gol başka bir güldürüydü. Rakibin geçiş oyununa da gereğince hazırlanmadığımızın deliliydi bu gol. Bu maça güzel hazırlanmadığımız ortada. Turnuvanın en kaliteli takımlarından birine sahipken bu kuşağı bu kadar makus kullanmak olacak iş değil. Bu maçı görünce Paraguay değil lakin ABD maçından da korkar oldum!…
