Spor muharrirleri İtalya-Türkiye maçını değerlendirdi! “Uluslar Kabus Ligi”

MUSTAFA ÇULCU – ANTREMANDA GİBİ!

Maça temkinli ve denetimli başladık. Oyuncu konumlanmalarını ve pas akışını hakikat yaptık. Kolay top kayıpları yapmadık. Dış şutlarla tesirli olduk. İstikrarlı giden oyunda yediğimiz gole kadar temponuz uygundu.1.90’lık İtalyan stoperlerin arasında 1.73’lük Yunus’a yapılan ortalarla gol aramak yanılgıydı. Yunus aralarında kayboldu. Yediğimiz golde ani bir top değil seken değil uzaktan hem de en kalabalık olduğumuz üç stoperli merkeze gelen ortada gereken müdahaleyi yapmayan Ozan’ın yanılgısı büyüktü.

İkinci yarıya kanatları tesirli kullanarak başladık Mancini çabucak iki kanat savunmacıyı değiştirdi. Ona karşın sağ kanat atağında beraberliği yakaladık. Lakin 4 dakika sonra duran toptan ikinci golü yedik. Eren topa yükselemedi altta kaldı Calafiori faulsüz yükseldi kafayı vurdu gol pak. Yunus ikinci yarıda savunma aralarına gerçek koşularla rakibi çok zorladı, çalışkan ve istekliydi.

Yeniden yapılanma ve arayış içinde olan ve rotasyon yapan İtalya’yı bu haliyle yakaladık. Bizim de kaybedecek bir şeyimiz kalmadığı için daha cesaretli oynadık fakat yakaladığımız durumları biz değerlendiremedik onlar yakaladıklarını değerlendirdiler galip gelmeyi bildiler. Hakemliğinde sona yaklaşan 45 yaşındaki Polonyalı Syzmon Marciniak deneyimini alana yansıttı. Mesleği ve kalitesi çok yüksek rol model bir hakem. İdman yaparcasına rahat, sakin ve başarılıydı.

TURGAY DEMİR – 4 DAKİKALIK MUTLULUK

Çölde kutup ayısına denk gelen bahtsız Bedevi, Bizim Çocuklar’ın yanında piyango talihlisi üzere kalır… Futbolumuz çok önemli bir kaostan geçerken Millî Takım da adeta bir dehşet tüneline girmiş üzere. Alandaki oyun vakit zaman umut verse tabelada daima hüsran yazıyor maalesef.

Dün gece Bologna’da topla daha çok oynadık, daha fazla atak yaptık, daha çok konum bulduk fakat yeniden kaybettik. İtalya birinci geldiği durumda golü buldu. Bu golün altından kalkmamız 61 dakika sürdü, mutluluğumuz ise yalnızca dört dakika… Oyuna bakarsak Yunus ve Aral kanatlarda uçurtma üzere gittiler. Ferdi, Salih, hatta Abdülkerim öne çıkıp gol aradılar. Tekraren rakip ceza alanına kadar geldik ancak boşuna..

Futbolda rakip kaleye gitmek elbette kıymetli lakin oraya sebep gittiğinizi de göstermeniz gerekiyor. Gol atamıyorsanız, bütün o istatistikler anlamsız kalıyor. Zira futboldaki tek gerçek istatistik tabelaya yazılandır, başkaları değil. Montella artık gitmeli… Bu takımı bilmem kaç maçtır santrforsuz oynatması ve daima devşirme santrfor arayışlarına girmesi, onun en büyük yanlışlarından biri.

Bu düzeyde, üstelik deplasmanda oynanabilecek uygun oyunlardan birini oynadığımız halde üç gol yiyip yalnızca bir gol atabiliyorsak ben en başta hocaya bakarım. Zira sorun yalnızca futbolcuların ne yaptığı değil, hocanın elindeki malzemeyi nasıl kullandığıdır. İtalyan, değişikliklerde çok geç kaldı. İrfan Can’ı gereksiz yere uzun mühlet alanda tuttu. Maçın gidişatına müdahale etmesi gereken anlarda kenarda bekledi. Tamam, rakipler güçlü ancak biz de Lihtenştayn değiliz… A Milli Takım’ın, Montella’dan daha güzeline gereksinimi olduğu aşikar. Bu arkadaş bizi anlamıyor… Bize bizden biri lazım vesselam.

ZEKİ UZUNDURUKAN – ULUSLAR KABUS LİGİ

Montella’nın artık şunu bilmesi lazım. Üçlü formasyon Türk futboluna uygun bir sistem değil. Bunu daha evvel tekraren kulüp kadrolarımızda denedik olmadı, geçmiş yıllarda Milli Takım’da test ettik olmadı. Montella, sebep üçlü savunma anlayışında inat ediyorsun ki… Panik 11’lerin yetmiyormuş üzere bir de deneme tahtasına dönen taktiklerinle başarısızlıkta tarih yazmaya başladın Montella! Kazanmak için Bursa’da olduğu üzere, Bologna’da da çok hoş bir ortam vardı.

Oysa İtalya, bizim Bursa’da onlara yaptığımızı bu sefer bize yaptı. Neydi bu? Alan ve vakit… Biz Bursa’da İtalyanlar’a alan ve vakit konusunda çok cömert davranmıştı ki 27 dakikada 3-0 geriye düşmüştük. Dünkü maçın birinci yarısında bu defa İtalyanlar bize alan ve vakit yönünden konfor sağladı. Fakat biz bunu değerlendiremedik. Bu dakikalarda oyun, Deniz Gül’ü çağırıyordu ki Deniz Gül yeniden alanda yoktu.

A Ligi’ndeki dört maçını da kaybeden Milli Takımımız, birinci 20 dakika istikrarlı ve denetimli bir oyun ortaya koydu. İtalya’yı ceza alanımıza sokmadık. Biz önde durumlara girdik. Yunus ve Salih ile iki konumdan da yararlanamadık. Sonrasında Di Lorenzo’nun ortasında ceza alanımızda seken topa Scamacca net bir vuruş yaparak geriye düşmemize sebep oldu. A Ligi’ndeki dört maçlık dönemde yenilen gollerin birçoklarında Zeki konumların içinde. Zira savunmada tahminen kusur yapıyor ancak inanılmaz savaş da veriyor Zeki. Sebep bu kadar ağır kalıyoruz topa müdahale konusunda anlamak güç. Maç boyunca İtalya’nın atletik orta saha oyuncuları karşısında geçiş ataklarında ağır kaldık. Çok çabuk yorulduk.

İkinci yarıda gel-gitli bir oyun ortaya çıktı. İkinci kısma yeterli başladık. Ancak atak sonlandırma konusunda tekrar büyük kahır yaşadık. Sonlandıramadığımız ataklarımızda tehlikeli geçişler yedik. Bu türlü bir geçiş atağında Uğurcan Çakır, Doumbia’ya geçit vermedi. Bu dakikalarda süratli oynamaya başlayınca net konumlar bulduk. Bu durumlardan birinde golümüz geldi. Yunus’un Zeki’ye yuvarladığı topu Zeki ceza alanına çok yeterli kesti.

Eren topa dokundu. Arka direkte topla buluşan Aral Şimşir akıl dolu bir golle skora dengeyi getirdi. Attığımız golden yalnızca 4 dakika sonra yeniden geriye düştük. İkinci yarıda giren Calafiori, İtalya’yı tekrar öne geçirdi. Bu golde Zeki geç kaldı, Eren ayakta kalamadı. Çok rahat bir kafa vurdurdu Calafiori’ye. Bu tip konumlarda faul bile olsa, Eren ayakta kalmalıydı, savaşmalıydı, vurdurmamalıydı.

Hakem Marciniak’ın bu türlü durumlara faul çalmayacağını bilmemiz gerekirdi. Yazık oldu, uygun oynarken bu golü yememeliydik. Montella, 70’te Bartuğ ve İlhan’ı oyuna atarken; İrfan ve Aral’ı kenara aldı. Oyuncu değişikliklerinde çok geç kaldı hocamız! Rakip ceza alanında uzun bir 9 numaramız yokken, kenar ortalarında havadan oyunu tercih etmemeliydik. Yunus Akgün, Milli Takımımız’ın en tesirli ismiydi dün gece. Yürekli bir futbol ortaya koydu, hatta o kadar yeterli oynadı ki Arda Güler’i hiç aratmadı. Montella’ya daima şunu dedik A Ligi başladığından beri. ‘Bu ekipte Yunus Akgün nasıl yedek kalır, Galatasaray’da çok uygun bir dönem başlangıcı yapmasına rağmen!’ Dün Montella da Yunus’un baş döndürücü futbolunu görünce ‘Keşke bütün maçlarda Yunus’u oynatsaydım!’ demiştir.

Son dakikalarda Esposito skoru belirledi. Bursa’da 4, Bologna’da 3 yedik. Bu skorlar bize hiç mi hiç yakışmadı! Maalesef iki maçta da İtalya’ya kaybederken, toplam 7 gol yedik. A Ligi’nde dört maçta tam 11 gol yerken, yalnızca 2 gol atabildik. Süratle B Ligi’nde yanlışsız yol alıyoruz. Bu gidişat hiç yeterli değil. Evet değerli eksikliklerimiz var. Fakat Mancini, iki maçta da dev rotasyonlar yaparak karşımıza çıktı. Futbol 11’e 11 oynanıyor. Savaşmayana, yüreğini ortaya koymayana A Ligi’nde ekmek yok! Futbolda alfabenin birinci harfini (A) öğrenemedik ve bu kabus üzere dönemi puansız tamamlayarak konutumuza dönüyoruz! Bu başarısızlığın bir faturası olmalı! Yoksa futbolda kahırdan öteye gidemeyiz.